Can Dostum- Klasik bir formülün kullanıldığı en son örnek
Yönetmen: Eric Toledano Olivier Nakache
Film güzel, hafif bir seyirlik, ama sinema adına bir yenilik ifade ettiğini söyleyemem. Klasik formülleri kullanan, Amerikan esintili bir Fransız filmi. Sinemayla biraz da olsa ilgili olan herkes, Yağmur Adam ve Kadın Kokusu filmlerini seyretmişlerdir diye tahmin ediyorum. Yağmur Adam, Dustin Hofman ve Tom Cruise ikilisi üzerine kuruldur, Tom Cruise bir şekilde otistik abisi Dustin Hofman'a kalmış olan mirası ele geçirmek için onu yanına almaya kalkan kardeş rolündedir. Kadın Kokusu, Al Pacino ve Chris O'Donnell ikilisi üzerine kurulmuştur. Chris O'Donnell bir şekilde Al Pacino'nun canlandırdığı "ama" karakter ile etkileşime geçen genç rolündedir. Kadın Kokusu, çoğu kişinin aklında Carlos Gardel'in Por Una Cabeza'sı eşliğinde pekte başarılı olmasa da Al Pacino'nun yaptığı tango ile yer etmiştir. Can Dostum'da ise, Philippe (François Cluzet) yatalak zengin karakterken, Driss (Omer Sy) ona bakmakla görevli Senegal göçmeni, bir varoş gencidir ve neredeyse sıfır genel kültüre sahiptir.
Dikkat edildiğinde üç filmde de yaklaşık olarak aynı formülün işlediği görülür, bir şekilde fiziksel ya da zihinsel bir özürü olan yaşça daha büyük bir karakterle, tecrübesi daha az, daha genç, sağlıklı bir karakterin ilişkisi üzerine kurulmuşlardır. Ek olarak filmler benzer klişeleri de içermektedir. Benim hatırladığım kadarı ile her üç filmde de hızlı spor ya da klasik bir arabanın olduğu sahneler var. Yağmur Adam'da bu araba bir Buick'ken, Kadın Kokusu'nda Cadillac, Can Dostum'da ise bir Maserati'dir. Bu hızlı arabalar, bir şekilde aracın reklamı olurken aynı zamanda karakterlerin engellerinden kurtularak özgürleşmelerini de simgeler.
Can Dostum'da yüzeysel de olsa varoş yaşantısının gerçeklerine de değinilmiş. Hafif, eğlendirici bir seyirlik, gerçekliğe gözünüzü kapadığınızda kabul edilebilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder